چای قرن هاست که در هند و چین کشت می شود. امروزه چای پرمصرف ترین نوشیدنی در جهان است و بعد از آب دومین نوشیدنی است. صدها میلیون نفر از مردم چای می نوشند، و مطالعات نشان می دهد که چای سبز (Camellia sinesis) به ویژه دارای فواید بسیاری برای سلامتی است.

سه نوع اصلی چای وجود دارد - سبز، سیاه و اولانگ. تفاوت در نحوه پردازش چای است. چای سبز از برگ های تخمیر نشده تهیه می شود و طبق گزارش ها حاوی بالاترین غلظت آنتی اکسیدان های قوی به نام پلی فنول ها است. آنتی اکسیدان ها موادی هستند که با رادیکال های آزاد مبارزه می کنند -- ترکیبات آسیب رسان در بدن که سلول ها را تغییر می دهند، به DNA آسیب می رسانند و حتی باعث مرگ سلولی می شوند. بسیاری از دانشمندان بر این باورند که رادیکال های آزاد در روند پیری و همچنین ایجاد تعدادی از مشکلات سلامتی، از جمله سرطان و بیماری قلبی نقش دارند. آنتی اکسیدان هایی مانند پلی فنول های موجود در چای سبز می توانند رادیکال های آزاد را خنثی کنند و ممکن است برخی از آسیب های ناشی از آنها را کاهش دهند یا حتی از آن جلوگیری کنند.

در طب سنتی چینی و هندی، پزشکان از چای سبز به عنوان محرک، ادرارآور (برای کمک به خلاص شدن از بدن از مایعات اضافی)، قابض (برای کنترل خونریزی و کمک به بهبود زخم ها) و برای بهبود سلامت قلب استفاده می کردند. سایر کاربردهای سنتی چای سبز شامل درمان گاز، تنظیم دمای بدن و قند خون، بهبود هضم و بهبود فرآیندهای ذهنی است.

چای سبز به طور گسترده در افراد، حیوانات و آزمایشات آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است.